Translate now !

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

Χάλια Έγινα...

Τόπος αγαπημένος, γεμάτος αναμνήσεις οι οποίες εμπλουτίζονται ως σήμερα με κάθε ευκαιρία. Όσο υποκειμενικά κι αν τον βλέπω, μια και είναι περισσότερο από ΤΟΠΟΣ, είναι κομμάτι του εαυτού μου, δεν θα μπορούσα να μη διακρίνω την άνθισή του τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Σημάδια ορατά όχι μόνο στους μόνιμους κατοίκους, αλλά και στους επισκέπτες, τακτικούς και μη. Ακόμη και στα παιδιά! Τα δικά μου παιδιά, για παράδειγμα.
Καλύτερη οργάνωση, "νοικοκυροσύνη", φροντισμένη καθαριότητα, πλούτος πολιτιστικών εκδηλώσεων που μετρημένες άλλες ελληνικές πόλεις μεγαλύτερου μεγέθους γνωρίζουν, ένα σύνολο από υποδομές που σε έκαναν να νιώθεις καλύτερα, σου πρόσφεραν αυτό που λέμε ... καλύτερο επίπεδο διαβίωσης. 
Οι εθελοντές πάρα πολλοί. Εκείνοι που πλαισιώνουν τους οραματιστές! 
Οργανώθηκε ομάδα για βοήθεια στο σπίτι, η οποία συγκέντρωνε προσφορές κατοίκων (εκεί ταξίδεψε και το βρεφικό καροτσάκι μας) αλλά και ... "ανακάλυψε" πως σε μεγάλα σούπερ μάρκετ, τρόφιμα με κοντινή (αλλά ασφαλή) ημερομηνία λήξης προσφέρονται ... δωρεάν!!! Ανέλαβε λοιπόν τη συγκέντρωση και το διαχωρισμό τους ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε οικογένειας που λάμβανε μέρος στο πρόγραμμα.
Περιορισμένος ο τόπος, ολοένα αυξανόμενα τα αυτοκίνητα και τα μηχανάκια... Οργανώθηκαν περιφερειακοί χώροι ελεγχόμενης (για να αδειάσουν επιτέλους από τα δεκάδες παρατημένα αυτοκίνητα) στάθμευσης, κυκλοφόρησε δωρεάν δημοτική συγκοινωνία, ορίστηκαν πεζόδρομοι οι εμπορικοί δρόμοι κατά τις ώρες καταστημάτων και η παραλιακή οδός το βράδυ.
Ο δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι παραχώρησαν το μισθό τους ώστε να γίνουν έργα ... για παράδειγμα, ένα μεγαλύτερο γυμνάσιο που θα σταματούσε το αναγκαστικό μοίρασμα σε πρωινή-απογευματινή βάρδια.
Ο πολυαναμενόμενος αγωγός νερού, η αποχέτευση, ο κυματοθραύστης, νέα μικρότερα λιμάνια, έργα που ξεκίνησαν ή εγκρίθηκαν και έχουν δρομολογηθεί. Με κόπο, με αφιέρωση, με αγάπη για τον τόπο και με πίστη να τον κάνουν καλύτερο.
Λεπτομέρειες δε γνωρίζω, και προφανώς θα είναι κι άλλα, μη ορατά δια γυμνού οφθαλμού, ή που απλά δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή...
Γνωρίζω όμως πως κάθε φορά που επέστρεφα από ’κει, αγανακτούσα και θύμωνα που οι εδώ "άρχοντες", στο μέρος που ζω τα τελευταία εννιά χρόνια, καταδικάζουν τον τόπο στην πλήρη α-κ-ι-ν-η-σ-ί-α. Δεν είχα την απαίτηση να πρωτοτυπήσουν... Μακάρι να μπορούσαν να αντιγράψουν με επιτυχία ακόμη και ένα μικρό ποσοστό των όσων είχαν γίνει εκεί...
Εικόνα δανεική από εδώ
Τώρα; Το πρότυπό μου θα μείνει ανάμνηση;
Η πλειοψηφία των κατοίκων αποφάσισε να μην τιμήσει με την ψήφο της τη συνέχιση του έργου που "παλεύτηκε" τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Συνηθίζουμε να παραπονιόμαστε για ανάξιους πολιτικούς, για ανάξιους ηγέτες. Κι όταν εμείς αποδεικνυόμαστε ανάξιοι των ηγετών μας; Τί γίνεται τότε;
Γι’ αυτό, χάλια Έγινα... ! 


"Το ρεπορτάζ ΔΕΝ είναι διαφημιστικό!", έτσι δε λένε;  Δεν είναι καν ρεπορτάζ! Είναι κατάθεση φωνής, ή, ψυχής περισσότερο, αφιερωμένη σ’ εκείνους που πρέπει να θυμούνται πως "Δεν πήγαν τσάμπα οι κόποι".
Και σήμερα Τέχνη δεν έχει! Αύριο πάλι...

10 σχόλια:

Μοντέρνα Σταχτοπούτα είπε...

Και η κατάθεση ψυχής.. είναι μια μορφή τέχνης! Μακάρι να σκέφτονταν όλοι με τον δικό σου τρόπο Χριστιάνα..

apinkdreamer είπε...

μη χαλιεσαι χριστιανα μου! εσυ ασχολησου με την τεχνη κι ασε τους αλλους να τραβιουνται και να τρωνε τα μουτρα τους!
καλη εβδομαδα!!!

lourdi είπε...

Ποσο μα ποσο δικιο εχεις!! και ποτέ θα πω εγω αυτος που εκλεγεται δεν συνεχιζει το εργο του
αλλου...
Καλημερα.

Μarion, είπε...

Τι να πεις.. Ωρες ωρες σε πιανει αγανάκτιση.. και απογοήτευση.

Χριστιάνα είπε...

@ Μοντέρνα Σταχτοπούτα,
βαρετά δε θα ήταν να σκεφτόμασταν όλοι με τον ίδιο τρόπο;;; ;-)

Χριστιάνα είπε...

@ apinkdreamer,
δεν μπορώ, όταν με πνίγει το άδικο, το καταθέτω! Μετά σιγά-σιγά ηρεμώ, πάντα με τη βοήθεια της δημιουργικής διαδικασίας ;-)

Χριστιάνα είπε...

@ lourdi,
μακάρι να το συνέχιζε (για το καλό του τόπου) κι ας το βάφτιζε δικό του (κρίμα κι άδικο για τους προηγούμενους που έκαναν όλη την προσπάθεια...)!
Καλή σου νύχτα καλή μου.

Χριστιάνα είπε...

@ Marion,
ώρες-ώρες ναι, ακόμη το σκέφτομαι... ίσως επειδή γνωρίζω από κοντά καταστάσεις... ίσως γιατί όταν βρεις ένα φωτεινό παράδειγμα ελπίζεις πως τα πράγματα θα γίνουν κι αλλού καλύτερα...
Θα περάσει!

ANNASA είπε...

.....εύχομαι.....να υπάρξει "ακινησία" για τα επόμενα 4 χρόνια, παρά βήματα προς τα πίσω.....

Χριστιάνα είπε...

@ ANNASA,
ναι... αν αυτές είναι οι επιλογές...
Καλορίζικο το blogάκι σου! Καλοτάξιδο! Δεν το γνώριζα... Βάλε και δικά σου έργα μέσα!!!