Translate now !

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Όχι μ' άδεια χέρια...

Καλούμαι να εμπιστευτώ τη διαδικασία και να ξαναδώ με καινούρια μάτια αυτό που, τόσον καιρό, έλεγα πως πιστεύω, έτσι κι αλλιώς : Πως οι άνθρωποι και συνεπώς και οι σχέσεις, σου ανταποδίδουν την εικόνα που εσύ έχεις γι' αυτούς (και αυτές). Πως λειτουργούμε ως καθρέφτες για τους άλλους. Αυτό που περιμένουμε από εκείνους, αυτό τελικά εισπράττουμε. Μια τόσο παγιωμένη εικόνα, που συχνά δεν μπορούμε να δούμε την πραγματική.
Όταν αυτό έχει θετικά αποτελέσματα και η σχέση είναι αρμονική, τότε, όλα καλώς καμωμένα.
Μιλώ όμως για εκείνες τις περιπτώσεις που προβάλουμε στους άλλους κάποια αρνητικά χαρακτηριστικά, και μάλιστα άρρηκτα συνδεδεμένα με εμάς τους ίδιους, λες και η παραμικρή αντίδραση του συγκεκριμένου Άλλου, έχει να κάνει με εμάς και μόνο! Με λίγα λόγια, το παίρνουμε προσωπικά. Και αυτό, σίγουρα, δεν μας εξυπηρετεί [εξυπηρετώ : καλύπτω, ικανοποιώ ορισμένη έλλειψη ή ανάγκη κάποιου], δεν λειτουργεί προς όφελός μας, σε κανένα επίπεδο.
Καλούμαι να επιτρέψω στον εαυτό μου, να αποδεσμευτώ, από το πώς κάποιος είναι ή δεν είναι και να τους αφήσω το περιθώριο, να μου επανασυστηθούν, με νέο, θαυμαστό τρόπο.
Καλούμαι να επαναπροσδιορίσω την κρυφή ανάγκη μου, κάποιος να μπορεί να βλέπει τα πράγματα με τα δικά μου μάτια, για να μπορούμε να επικοινωνήσουμε.
Καλούμαι να αφήσω στην άκρη τα, ως τώρα, πιστεύω μου, για ανθρώπους στη ζωή μου που (νομίζω πως) μου δημιουργούν προβλήματα, και να τους δω, να εμφανίζονται όπως πραγματικά επιθυμούν -χωρίς εγώ να σπεύσω να το κρίνω ως σωστό ή λάθος, και κυρίως, χωρίς να σπεύσω να συμπεράνω, πως αυτό μπορεί να έχει οποιαδήποτε σχέση με εμένα. Αν, για παράδειγμα, είναι θυμωμένοι, δεν σημαίνει πως είναι θυμωμένοι με μένα.
Καλούμαι ... και αποφάσισα να ανταποκριθώ στο κάλεσμα και σίγουρα, να μην εμφανιστώ με άδεια χέρια...

Από εδώ
... μια και, όταν αποφασίσουμε τι θέλουμε για τη ζωή μας, εμείς πρώτοι πρέπει να  ευθυγραμμιστούμε με αυτό.

5 σχόλια:

she demon είπε...

χριστιανούλα μου, πάντα να εμπιστεύσαι το ένστικτό σου και να μην κάνεις υποχωρήσεις για κανένα. αν πρέπει να βγάλεις άτομα έξω από τη ζωή σου να τα βγάλεις

Χριστιάνα είπε...

@ she, καλή μου,
όσοι έπρεπε να βγουν έχουν βγει, κι όσοι θα πρέπει, θα βγουν! Κάποιοι, έστω και εκτός, συνεχίζουν ν' απασχολούν το μυαλό μου ή κάποιοι άλλοι απλά δεν γίνεται και δεν θέλω να βγουν, μα θέλω η σχέση μου μαζί τους ν' αλλάξει!
Δεν είναι υποχώρηση, είναι βήματα μπροστά!
Σ' ευχαριστώ!

Μοντέρνα Σταχτοπούτα είπε...

Πιστεύω ότι οι ανθρώπινες σχέσεις,χρειάζονται συνεχώς ανανέωση ,ένα ξεσκόνισμα που και που δηλαδή...!

Αν βάζουμε τους ανθρώπους σε καλούπια από την αρχή, είναι σαν να τους φιμώνουμε..γινόμαστε τυφλοί και βλέπουμε μόνο αυτά που θέλουμε..
Τώρα που αλλάζεις στάση ζωής,θα νιώθεις και πιο ήρεμη και πιο δίκαιη..

Καλή αρχή λοιπόν!!

Καλό Σαββατοκύριακο Χριστιάνα μου!
Φιλιά!

Χριστιάνα είπε...

@ Μοντέρνα Σταχτοπούτα,
Μάλλον συνεχίζω, εξελίσσω και επεκτείνω τη στάση ζωής που έχω διαλέξει εδώ και καιρό, καλή μου!
Έχεις απόλυτο δίκιο!
Να 'σαι καλά και σ' ευχαριστώ!
Καλό σου ΣΚ!

Γιάννα είπε...

Ασφαλώς και δεν γίνεται να βλέπουμε τους άλλους όπως εμείς θέλουμε να τους βλέπουμε. Καθένας σκέφτεται και δρά διαφορετικά πολλές φορές...Εγώ προσπαθώ να μπώ στη θέση του άλλου και να του βρω δικαιολογίες.
Γι'αυτό κατα τη γνώμη μου πρέπει να δίνουμε και μια δεύτερη ίσως και τρίτη ευκαιρία...Μετά πρέπει να βγαίνει οπωσδήποτε απο τη ζωή μας!!!
Καλό σου βράδυ Χριστιάνα!!