Translate now !

Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Θυμάμαι...

Εικόνα δανεική από εδώ
Θυμάμαι μικρή, που αγοράζαμε δέντρο φυσικό για τα Χριστούγεννα, μα δεν μ’ άρεσε γιατί (ως φυσικό) δεν ήταν τέλεια αρμονικό και συμμετρικό... αλλού πιο άδειο, αλλού πιο γεμάτο, ένα κλαδί στραβό εδώ, άλλο έλλειπε εκεί...
Θυμάμαι, όμως, που μοσχοβολούσε όλο το σπίτι από τη μυρωδιά του...
Θυμάμαι που αργότερα, με τις πρώτες οικολογικές (και οικονομικές;;) ανησυχίες των γονιών μου, αρχίσαμε να στολίζουμε κλαδί... σκέτο, ξερό... που το έβαφε ο μπαμπάς ασημί... και δεν μ’ άρεσε... Μου φαινόταν γυμνό και κρύο...
Τελικά τα παιδιά έχουν περίεργα πρότυπα μέσα στο μυαλό τους! Τώρα τα βλέπω εντελώς διαφορετικά τα πράγματα και αυτές οι αναμνήσεις έχουν κι αυτές χρωματιστεί με τις σημερινές μου παλέτες...
Θυμάμαι που ερχόταν η γιαγιά και ο παππούς από την Αίγινα για να περάσουμε μαζί τις γιορτές. Κουβαλούσαν τα γλυκά (κουραμπιέδες, μελομακάρονα και τυλιχτό μπακλαβά με φιστίκι!) με τους κουβάδες, στην κυριολεξία! Τα πρώτα χρόνια μένανε σε μας, στο πατρικό μου δηλαδή. Κοιμόντουσαν "στρωματσάδα" στην τραπεζαρία. Θυμάμαι τα μεσημέρια που θέλαμε με τ’ αδέρφια μου να δούμε παιδικό πρόγραμμα στην τηλεόραση, μια και εκείνες τι ώρες έβαζαν όλα τα χριστουγεννιάτικα κινούμενα σχέδια. Η γιαγιά και ο παππούς κοιμόντουσαν (ή το προσπαθούσαν...), τα ρολά κατεβασμένα, σκοτάδι παντού, η τηλεόραση στο απολύτως αθόρυβο... ήταν τα ομορφότερα παιδικά προγράμματα που έχω δει ποτέ μου! Η όλη ατμόσφαιρα τα έκανε τόσο ξεχωριστά!
Θυμάμαι τη μέρα των Χριστουγέννων μαζευόμασταν για χρόνια στο πατρικό μου σπίτι, όλη η οικογένεια... με τα αδέρφια των γονιών μου και συζύγους, αργότερα και τα ξαδέρφια μας. Κόσμος πολύς! (Τώρα αυτό γίνεται στο δικό μας σπίτι, με ακόμη περισσότερο κόσμο, μια και πλέον ζευγαρώσαμε και κάναμε κι εμείς παιδιά...).
Θυμάμαι που η μαμά έκρυβε τα δώρα μέσα στην ντουλάπα ή αργότερα σε σωρό σκεπασμένο με κάλυμμα στο υπνοδωμάτιό της και πήγαινα και ψαχούλευα για να μαντέψω τί μου είχαν πάρει... Συχνά το καταλάβαινα και η χαρά ήταν διπλή! Μια της ανακάλυψης και μια της τελικής παραλαβής! 
Θυμάμαι που ανήμερα τα Χριστούγεννα, όταν πια είχαν μαζευτεί όλοι, μας έστελναν στο δωμάτιό μας (ώρα του μαρτυρίου αλλά και τόσο ανατριχιαστικά όμορφη... αυτή της αναμονής) για να βάλουν τα δώρα κάτω από το δέντρο, ταξινομημένα για κάθε παιδί ξεχωριστά. Των μεγάλων δεν χωρούσαν... τα αντάλλασαν μεταξύ τους! Ακολουθούσε πανδαιμόνιο! Σε ποιό πακέτο να δώσεις προτεραιότητα; Ποιόν να πρωτοφιλήσεις; Τα αγαπημένα δώρα έπαιρναν ιδιαίτερη θέση στην καρδιά και ... στο κρεβάτι μας! Δεν θέλαμε να τ’ αποχωριστούμε!
Θυμάμαι... και ζω! Ζω τις αυριανές αναμνήσεις! Ζω και δημιουργώ τις αναμνήσεις τις δικές μου, μα και των παιδιών μας... και όλων των αγαπημένων μας...

13 σχόλια:

Invictus είπε...

Μα τί όμορφη ανάρτηση! Τί γλυκές αναμνήσεις :)
Μας ταξίδεψες πάλι...

meggie είπε...

Εγώ θα σε θυμάμαι
σαν το κορίτσι που έχει πάρει αγάπη αλλά έχει και ατελείωτη μέσα του για να δώσει.

την αγάπη μου κορίτσι μου

a pink dreamer είπε...

χριστιανα μου αυτες οι αναμνησεις ειναι οτι πιο πολυτιμο εχουμε νομιζω! ευχομαι κι εγω καποτε,τα παιδια μας να θυμουνται τα τωρινα χρονια με νοσταλγικη διαθεση και επιθυμια!!!
(με μελαγχολησες τωρα...)

Sike είπε...

ακόμα να κάνω breathe out την ατμόσφαιρα που μας παρουσίασες :)))

καλές γιορτές ΚΑΙ φέτος

Ανώνυμος είπε...

latremeno post xristiana mou. iperoxo kai anthropino. den exo logia na perigrapso ti zestasia sinesthimaton pou bgazi auto to post sou. filia polla
she

Μάνα είπε...

θυμάμαι χριστούγεννα στο χωριό με χιόνια. πραγματικά χιόνια εννοείται. τι ωραίες εποχές.

Μοντέρνα Σταχτοπούτα είπε...

Τι ωραίες εικόνες αλήθεια από τα παιδικά χρόνια.. Ειδικά η μυρωδιά από το φυσικό δέντρο αξέχαστη.. Γλυκιές αναμνήσεις και ανεκτίμητες!!
Λατρεύω τα χριστούγεννα!! Να έχουμε καλές γιορτές όλοι Χριστιάνα μου! Φιλιά

Χριστιάνα είπε...

@ Προς όλους σας!
Με συγκινήσατε με την απήχηση που είχε σε όλους η σημερινή ανάρτηση! Εύχομαι να ’στε όλοι καλά και αυτό που κατάφερα να αγγίξω εγώ να το εκφράζετε με κάθε ευκαιρία! Προσωπικά δεν νιώθω ούτε νοσταλγία, ούτε μελαγχολία! Ίσα-ίσα, έχοντας το προνόμιο των τόσο όμορφων αναμνήσεων και γνωρίζοντας πως έχω δύναμη να επηρεάσω μόνο το σήμερα, φροντίζω για τις καλύτερες αναμνήσεις του αύριο! Σκεφτείτε το! Είναι πολύ μεγάλη αυτή η δύναμη!

Χριστιάνα είπε...

@ Invictus,
Είναι πράγματι γλυκές αναμνήσεις κι έχω πολλές... ευτυχώς!

@ meggie,
Κρατώ το ΚΟΡΙΤΣΙ...!
Γι’ αυτό ακριβώς έχω να δώσω, γιατί νιώθω γεμάτη απ’ όσα έχω λάβει!

@ a pink dreamer,
Πιο πολύτιμο λέω πως είναι το τώρα μας! Οι αναμνήσεις είναι πολύτιμη προίκα... Οι αναμνήσεις των παιδιών μας είναι (και) στο χέρι μας, οπότε αντί να μελαγχολούμε... ας σηκώσουμε τα μανίκια, ε;;; ;-)

@ Sike,
Καλωσήρθες! Χαίρομαι που σε άγγιξε τόσο... :)
Καλές γιορτές ΚΑΙ φέτος να φτιάξουμε, καλή μου!

@ she,
(ρουφάω μύτη...) Σ’ ευχαριστώ :)
Μοιράστηκα ένα θέμα που σκεφτόμουν για καιρό και τη ζεστασιά που έχω μέσα μου για τους ανθρώπους που έφυγαν και τις στιγμές που πέρασα.

@ Μάνα,
Αχ, τα χιόνια εδώ μας έχουν λείψει... Δεν έχω τέτοιες εικόνες δυστυχώς!

@ Μοντέρνα Σταχτοπούτα,
Κι εμένα είναι η αγαπημένη γιορτή του χρόνου! Ποτέ δεν κατάλαβα όσους γκρινιάζουν αυτές τις μέρες, όσο κι αν το προσπαθώ...

Margo είπε...

Χριστιάνα μου ξέρεις πόσο τυχερή είσαι νομίζω. Δεν είναι οι γιορτές χαρά για όλο τον κόσμο και θα έπρεπε.. τουλάχιστον εκείνες τις μέρες η αγάπη να γεμίζει τις καρδιές όλων των ανθρώπων..
Σου εύχομαι πάντα να είναι έτσι η ζωή σας και των παιδιών σου και όλων γύρω σου!
Φιλιά πολλά!

Μarion, είπε...

Χριστιάνα μου υπέροχες, γλυκές αναμνήσεις. Είναι ωραίο να τις θυμόμαστε. Γεμίζουμε απο αγάπη και τη δίνουμε απλόχερα στους δικούς μας ανθρπώπους
Πολλά φιλιά

ANNASA είπε...

se euxaristw.....

lourdi είπε...

Καλημερα!!αυτο Χριστιανα μου!!δεν κανουμε ολα μας τα χρονια? να συλεγγουμε αναμνησεις!!!και να της διπλωνουμε στο καλυτερο σεντουκι.. τς καρδια μας!!!!και με την πρωτη ευκαιρια να το ανοιγουμε και να τις ξεδιπλωνουμε!αλλοτε με χαρα!!και αλλοτε με πικρα..η αναρτηση σου συγκινητικη!να εισαιπαντα καλα!και καλες γιορτες σου ευχομαι με την οικογενεια σου!!!
Τα φιλια μου!!