Translate now !

Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2011

Θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ ....

Το αντιγράφω (αποσπασματικά) από το ΕΠ7Α της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας :


Τη φωτογραφία πήρα από εδώ
 "Το φυλετικό μίσος και οι διακρίσεις βάσει του φύλου παραμένουν, ο πόλεμος και η βία εξακολουθούν να δηλητηριάζουν τον πολιτισμό μας, έχουμε μια μεγάλη κατώτερη κοινωνικά τάξη από φτωχούς κι απελπισμένους ανθρώπους, κι υπάρχει ένας βαθύς πυρήνας του πληθυσμού που είναι ικανοποιημένος με το πώς έχουν έχουν τα πράγματα και φοβάται την αλλαγή.
Αν όμως βλέπουμε μόνο αυτό, έχουμε χάσει την ιστορική προοπτική και τότε είναι σαν να γεννηθήκαμε χθες και να ξέρουμε μόνο τις καταθλιπτικές ειδήσεις στις σημερινές εφημερίδες, στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ των βραδινών δελτίων.
...
Υπάρχει μια τάση να θεωρούμε πως αυτό που βλέπουμε στην παρούσα στιγμή είναι κι αυτό που θα συνεχίσουμε να βλέπουμε. Ξεχνάμε πόσο συχνά σ' αυτόν τον αιώνα αιφνιδιαστήκαμε από τις αναπάντεχες καταρρεύσεις θεσμών, από εκπληκτικές αλλαγές στη σκέψη των ανθρώπων, από απρόσμενες εξεγέρσεις ενάντια σε τυραννίες, από την ταχεία καθίζηση συστημάτων εξουσίας που έμοιαζαν ανίκητα.
Τα δεινά που συμβαίνουν είναι επαναλήψεις δεινών που συνέβαιναν πάντα. ...
Τα καλά που συμβαίνουν είναι απρόσμενα.
...
Δεν χρειάζεται να εμπλακούμε σε μεγαλεπήβολες, ηρωικές πράξεις για να συμμετάσχουμε στη διαδικασία της αλλαγής. Οι μικρές πράξεις, όταν πολλαπλασιάζονται επί εκατομμύρια ανθρώπων, μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.
Το να ελπίζει κανείς σε κακές εποχές, δεν είναι ανόητα ρομαντικό. Βασίζεται στο γεγονός ότι η ανθρώπινη Ιστορία δεν είναι μόνο μια ιστορία σκληρότητας, αλλά και συμπόνιας, θυσίας, θάρρους, ευγένειας. Ό,τι επιλέξουμε να υπογραμμίσουμε σε τούτη την περίπλοκη ιστορία, αυτό θα καθορίσει τη ζωή μας. Αν δούμε μόνο το χειρότερο, θα καταστρέψει την ικανότητά μας να κάνουμε οτιδήποτε. Αν θυμηθούμε τους τόπους και χρόνους -κι είναι τόσο πολλοί- που οι άνθρωποι φέρθηκαν εκπληκτικά, αυτό θα μας δώσει την ενέργεια για να δράσουμε και τη δυνατότητα να στείλουμε τη σβούρα -τον κόσμο μας- σε μια διαφορετική κατεύθυνση. Κι αν δράσουμε, σε οσοδήποτε μικρή κλίμακα, δεν χρειάζεται να περιμένουμε για κάποιο μεγάλο, ουτοπικό μέλλον. Το μέλλον είναι μια άπειρη διαδοχή από παρόντα, και το να ζούμε σήμερα όπως πιστεύουμε ότι πρέπει να ζουν οι άνθρωποι, αψηφώντας όλα τα κακά γύρω μας, αποτελεί από μόνο του μια θαυμαστή νίκη".

Τάδε έφη Χάουαρντ Ζιν, κορυφαίος αμερικανός διανοούμενος, στην αυτοβιογραφία του, που κυκλοφορεί αύριο, ένα χρόνο μετά το θάνατό του, για πρώτη φορά στα ελληνικά από τις εκδόσεις "Αιώρα".
Θα μπορούσα να το είχα γράψει εγώ... Δεν θα το έγραφα καλύτερα! Σίγουρα πράγματα! Για την ακρίβεια, σας τα λέω τόσο καιρό και εσείς -δε- με ακούτε;;; Επικαλούμαι πηγή αξιόπιστη, αξιοσέβαστη, με όλα τα απαραίτητα εχέγγυα!
Τώρα πιστεύετε;;;

9 σχόλια:

Maria Z είπε...

Γι αυτή την θαυμαστή νίκη ζω κι εγώ κι ας με κοροιδεύουν οι γύρω μου!!!! Πόσο συμφωνώ και είμαι σίγουρη οτι θα μπορούσες να το έχεις γράψει κι έτσι ακριβώς!!!

ΦΙλια

Μοντέρνα Σταχτοπούτα είπε...

Χριστιάνα μου είμαι σίγουρη ότι θα μπορούσες να το είχες γράψει εσύ..

Να γυρίσουμε όλοι την σβούρα σε μια διαφορετική κατεύθυνση.. Και λίγες σβούρες να αλλάξουν έχει μεγάλη σημασία..

Το κουμπάκι σου είναι τέλειο και εννοείται δεν θα μπορούσε να λείπει από την σελίδα μου! Ευχαριστώ που έβαλες και το δικό μου!!!

Ποιό πρόγραμμα χρησιμοποίησες για να το φτιάξεις;
Η σελίδα σου έγινε πολύ νοικοκυρεμένη πάντως!!!
Φιλάκια!!

Χριστιάνα είπε...

Φίλοι μου, ευχαριστώ για την επιβεβαίωση... ποτέ δε θα πω όχι στα καλά σας λόγια, αν και δεν φιλοδοξώ (ακόμα) να σταθώ δίπλα σε τόσο μεγάλους, που αν μη τι άλλο τους έχει αναδείξει ο χρόνος. Άλλωστε τί σημασία έχει ποιός το έγραψε; Νομίζω σημαντικότερο είναι ποιός πραγματικά το ακούει!!!

Χριστιάνα είπε...

@ Maria Z.,
Οι επιμένοντες, έστω κ σε πείσμα πολλών, νικούν! Κι όσο περισσότεροι αυτοί που αμφισβητούν, τόσο πιο λαμπρή η νίκη!
Keep smiling ;-)

Χριστιάνα είπε...

@ Μοντέρνα Σταχτοπούτα,
Ένας-ένας, από τα μικρά μας, τα ανυποψίαστα, τα "όσο μπορούμε" θα κάνουμε τη διαφορά. Στην αρχή μόνο για εμάς, μετά και για τους άμεσα κοντινούς μας κι ο κύκλος θα μεγαλώνει...

Το κουμπάκι μου το έκανε δώρο η γλυκιά μου Happy Kathy http://happythingsforhappypeople.blogspot.com/
Ξέρω μόνο ότι η φωτογραφία είναι δική της. Θα τη ρωτήσω και θα σου πω περισσότερα...
Ναι, ένα νοικοκύρεμα το ήθελε, και επειδή μ' αρέσει και η τακτοποίηση και το στόλισμα, είπα να το οργανώσω. Ευχαριστώ ;-)

lourdi lourdaki είπε...

ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ..Ο ΚΥΚΛΟΣ ΘΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ!..ΑΥΤΟ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ!
ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!

αχτίδα είπε...

Πολύ σωστά όσα λες. αν διαβάσει κάποιος ιστορία ακόμα και σε άλλες χώρες πάντα υπάρχουν δύσκολες σελίδες που σκέπτεσαι οτι δεν θα έχουν λύση. Είμαι όσο μπορώ αισιόδοξη οτι ο άνθρωπος δεν θα πάψει να μένει άνθρωπος.

meggie είπε...

Χριστιάνα μου,
ότι το λες, το λες,
εμείς γιατί δεν το ακούμε, άλλος λόγος αυτός.
Εσύ πάντως εκτός του να το λες, το πράττεις κι όλας (πολλές οι αναρτήσεις σου που το αποδεικνύουν).

Φιλιά κορίτσι μου

Χριστιάνα είπε...

@ lourdi,
;-) Έτσι είναι! Κι όχι επειδή το λέω εγώ...
Να 'σαι καλά!

@ αχτίδα,
Έχει πολλή δύναμη ο άνθρωπος! Εξαρτάται πώς θα τη χρησιμοποιήσει ;-)
Καλό σου βράδυ και περαστικά στο Δημήτρη σου!

@ meggie,
Ο καθένας έχει το λόγο του και ξέρει καλύτερα απ' οποιονδήποτε άλλο!
Όσο για μένα, κάνω το καλύτερο που μπορώ και συνεχίζω...
Κι όταν αρχίσω να γίνομαι ενοχλητική, πείτε μου να συνεχίσω!!! Χα,χα!
Τα φιλιά μου!